Sa to pomieszczenia, mury piwniczne i fundamenty oraz pomieszczenia poddasza w czesci zaliczonej do ogólnej objetosci budynku

Są to pomieszczenia, mury piwniczne i fundamenty oraz pomieszczenia poddasza w części zaliczonej do ogólnej objętości budynku. Jeżeli sekcja jest stosowana w domach o rozmaitej ilości kondygnacji, to należy oczywiście te obciążenia obliczać w rozmaitych wariantach, gdyż np. w budynku o 4 kondygnacjach część przypadająca na jedną sekcję będzie 2 razy większa niż w budynku o ośmiu kondygnacjach. Z podstawowych wskaźników programowych, które należy obliczać dla budynku (sekcji typowej) wyliczymy: Wskaźnik (110) określa powierzchnię użytkową lokali mieszkalnych przypadającą przeciętnie na jednego mieszkańca budynku (sekcji). Wskaźnik ten jest arytmetyczną średnią wskaźników powierzchni użytkowej przypadającej na 1 osobę w analizie poszczególnych mieszkań wskaźnik ten określa się K3. Wskaźnik określa kubaturę budynku (sekcji) przypadającą na jednego mieszkańca. Według IBM – wskaźnik K4. Przy obliczaniu kubatury (2) obowiązują z asady, o których była mowa poprzednio, tzn. należy wydzielić kubaturę pomieszczeń użytkowania powszechnego. Wskaźnik ~ określa ilość mieszkańców przypadających przeciętnie na jedną izbę przy założeniu prawidłowego zaludnienia. Ważniejsze wskaźniki projektowe są następujące: Wskaźnik (1100)(wg terminologii radzieckiej wskaźnik Kt, określa w ogólnym bilansie powierzchniowym mieszkań stosunek powierzchni mieszkalnej do użytkowej. Wskaźnik ten równa się średniej wskaźników KI dla poszczególnych mieszkań. Wskaźnik oznacza objętość obudowaną budynku (sekcji) przypadającą na 1 m2 powierzchni użytkowej mieszkań. Według terminologii polskiej – wskaźnik K 2 (w celu odróżnienia od radzieckiego wskaźnika K2 – patrz niżej). [przypisy: psb mrówka wadowice, plastometr, temperatura spalin w kominie ]

Powiązane tematy z artykułem: plastometr psb mrówka wadowice temperatura spalin w kominie