W budownictwie stale notuje sie setki pomyslów

W budownictwie stale notuje się setki pomysłów, które w poważny sposób przyczyniają się do podniesienia wydajności pracy oraz polepszenia jakości wykonywanych robót. Niesposób wymienić tu wszystkie, choćby z zakresu robót murowych i tynkowych. O niektórych już mówiliśmy, jak np. o warstwo-pionie pomysłu Edwarda Paducha, o listwie tynkarskiej Fronczaka itp. Obecnie podamy niektóre z ciekawszych i ostatnio zgłoszonych pomysłów racjonalizatorskich z zakresu robót murowych i tynkowych. Continue reading „W budownictwie stale notuje sie setki pomyslów”

usprawnienia racjonalizatorskie

We współzawodnictwie zespołowym biorą udział całe zespoły lub brygady. Przedmiotem współzawodnictwa może być różny: np. wydajność, jakość wykonania robót, oszczędność materiału itp. Także czas trwania współzawodnictwa maże być różny, w zależności od warunków regulaminu: a więc może być współzawodnictwo krótkoterminowe, np. z okazji święta narodowego, lub długoterminowe, trwające miesiąc i dłużej. Continue reading „usprawnienia racjonalizatorskie”

Dla zalogi budowlanej szczególne znaczenie ma plan tygodniowo-dobowy

Plany operatywne miesięczne i tygodniowo-dobowe, obejmujące zadania przewidziane do wykonania przez poszczególne zespoły robocze w krótkich odcinkach czasu (miesiąc, tydzień lub dzień). Dla budowy podstawowym planem ustalającym rodzaj i wielkość zadań stojących do wykonania w pewnym okresie jest wspomniany już ogólny harmonogram budowy. Na podstawie tego harmonogramu sporządza się plany miesięczne obejmujące rodzaj i ilość zadań do wykonania w okresie jednego miesiąca. Dla załogi budowlanej szczególne znaczenie ma plan tygodniowo-dobowy który określa na każdy dzień tygodnia zadanie dla poszczególnych zespołów roboczych, a nieraz nawet dla każdego robotnika. Plan tygodniowo-dobowy opracowuje się w ścisłym nawiązaniu do planu miesięcznego. Continue reading „Dla zalogi budowlanej szczególne znaczenie ma plan tygodniowo-dobowy”

Energia plynacej cieczy

Cząstki stałe znajdujące się w cieczy nie mogą więc ani pochłaniać, ani gromadzić, ani przenosić energii ciśnienia zawartej w cieczy 3. Energia płynącej cieczy 1. Twierdzenie D. Bernoulliego dla ruchu bezwzględnego cieczy Energia całkowita E cząstki cieczy poruszającej się w polu ciężkości jest sumą energii położenia Ep, energii ciśnienia E; i energii kinetycznej (energii ruchu) Ek I E=Ep+Ec+Ek przy czym energia położenia Ep=rzV energia ciśnienia Ec=pV energia kinetyczna E =r-V Dzieląc równanie E=rzV+pV+r- V przez ciężar cząstki cieczy yV, otrzymamy energię całkowitą odniesioną do 1 kG cieczy gdzie: z – wysokość położenia (wysokość wzniesienia ponad dowolnie przyjęty poziom porównawczy) w m, p – ciśnienie w rozpatrywanym punkcie cieczy w kG/m2, c – średnia prędkość przepływu w misek, y – ciężar właściwy cieczy w kG/m3 Wielkość E. nazywamy wysokością ciśnienia, ~ – wysokością prędkości, a H – wysokością hydrauliczną lub rozporządzalną w rozpatrywanym punkcie cieczy. Continue reading „Energia plynacej cieczy”